Skip to main content

Het klinkt fantastisch: die net iets te dure iPhone voor nog geen 10 euro. Vaak als iets te mooi om waar te zijn lijkt, dan is het dat ook, maar als je iets dieper in de materie duikt, blijkt het alsnog een bijzonder interessant concept. Biedingen voor de dure elektronica objecten gaan namelijk per cent: biedingen beginnen met 0,00 en gaan vervolgens telkens met 0,01 omhoog. Die 10 euro van die iPhone staat dus eigenlijk gelijk aan 1000 biedingen.

Daar houdt het dan nog niet op, je mag namelijk niet zomaar bieden, je moet biedmogelijkheden kopen die soms wel het 50-voudige kosten van die ene cent. Vervolgens wordt de veiling verlengd met een bepaald aantal seconden, zodat anderen nog kunnen overbieden.

Een interessant concept, geëxploiteerd door meerdere websites. Het verdienmodel is duidelijk, iedereen betaalt een stukje van de iPhone door biedingen te plaatsen en overboden te worden. Reken maar uit: 10 euro staat gelijk aan 1000 biedingen van ongeveer 50 cent plus de 10 euro die de winnaar moet betalen, dat komt samen op 510 euro. Best lucratief als je bekijkt wat de afgesloten veilingen hebben opgebracht (soms tot wel 100 euro).

Toch bestaat er behoorlijk wat onvrede op verschillende fora over de websites. Naast dat de service van de ‘bedrijven’ behoorlijk tegen valt, zeker als het gaat om gewonnen prijzen, is het natuurlijk erg makkelijk om als websitebeheerder nep-accounts aan te maken en deze mee te laten bieden om telkens de echte consumenten ertoe te drijven dat ze meer geld uit gaan geven aan biedingen. Er is namelijk geen enkele controle op de software achter een dergelijke website.

De gelijkenis tussen het voorgaande concept en de online gokindustrie is groot: een online platform faciliteert een strijd voor de winst van een bepaalde prijs. De Britse overheid, net als enkele andere overheden, heeft voor deze industrie een speciale commissie opgezet die ervoor moet zorgen dat bedrijven voldoen aan de eisen om tot een eerlijke en open ‘strijd’ te komen. Hierbij wordt gekeken naar de kans op winst, de manier waarop het spel werkt en de prijzen en uitbetalingen.  Deze standaarden staan bekend als de remote gambling software and technical standards.

De gokindustrie is gigantisch, met een jaarlijks groeiende omzet van nu zo’n 40 miljard dollar. Toch is het opvallend dat er online nog zo weinig toezicht aanwezig is om consumenten te informeren over de methodes die een website toepast en of deze als eerlijk kunnen worden beschouwd. De Nederlandse overheid speelt zeker in op digitale ontwikkelingen, maar het zou best eens kunnen dat het hier tekort schiet. Hoewel de overheid wel heeft aangekondigd het kansspelbeleid te moderniseren, moeten we ons eens afvragen wat nog meer allemaal zou kunnen vallen onder een dergelijk beleid, vooral alle mogelijke misleidingen die bedrijven kunnen gebruiken om net die extra cent uit de zak van de consument te kloppen.

Pim

Leave a Reply